حرف های دل شهرزاد

میون این همه کوچه که بهم پیوسته کوچه قدیمی ما کوچه بن بستهدیوار کاهگلی یه باغ خشک، که پر از شعرای یادگاریه مونده بین ما و اون رود بزرگ، که همیشه مثل موندن جاریه صدای رود بزرگ، همیشه تو گوش ماست این صدا لالاییِ خواب خوب بچههاست کوچه اما هر چی هست، کوچهی خاطرههاست اگه تشنهست اگه خشک، مال ماست کوچهی ماست توی این کوچه به دنیا اومدیم توی این کوچه داریم پا میگیریم یه روزم مثل پدربزرگ باید تو همین کوچهی بنبست بمیریم اما ما عاشق رودیم مگه نه؟ نمیتونیم پشت دیوار بمونیم ما یه عمره تشنه بودیم مگه نه؟ نباید آیهی حسرت بخونیم حرف های دل شهرزاد...

آخرای محبوب زیبابعد از آن دیر آشنایی آمدی خواندی برایم قصه تلخ جدایی مانده ام سردرگریبان بی تودرشبهای غمگین بی توباشدهمدم من یادپیمانهای دیرین آن گلسرخی که دادی درسکوت سینه پژمرد آتش عشق ومحبت درخزان سینه افسرد اکنون نشسته درنگاهم تصویرپرغرورچشمت حرف های دل شهرزاد...